روزگاران کهن

من از عمق اعصاب خوردی پست گذاشتم....بعد طرف اومده تو چتروم کامنت گذاشته:وبت خیلی طنزه دارم میمیرم :|خدایا خودت بگو به کدوم درگاهت اه و ناله کنم به کدوم پات بیوفتم کههیچ چی من جدی نیست حتی شکایتامتماس فرت...

+در عقوبت گناهان می توانم شک ببرم, اما عقوبت دل شکستن ها نه....وقتی که آدمی با خدا راز و نیاز میکنه خدابه صدای دلش گوش میکنه... نه حرفایی که زبونش میگه....خدا با دل آدما خیلی رفیقه......

خیلی ها کهنه می شوند.. اما...! اما ندارد, وقتی که کار به نفرین کشید, دیگری کهنگی هم نمانده است... همه چیز با یک نفرین تمام می شود.....