با توجه
به بررسی ها آدمای
باهوش اونقد اتفاقات براشون بدرستی تحلیل و درک میشه که
اصن
به این نتیجه نمیرسن کشف
یا درکی انجام دادن...
یعنی درک سریع صحیح و درست اکثر امور برایه اونها یک امر عادیه و معمولا اتفاقات رو
به راحتی
به صورت زنجیروار در ذهنشون (بصورت هم خودآگاه و هم ناخوادآگاه) زنجیر میکنند.
+اما افراد با ضریب هوشی م
یانگین, که در واقع افراد متوسطی هستند که اکثر جامعه رو تشکیل می دهند...
با کوچکترین استدلالی احساس شادمانی میکنن. ینی با ایجاد کردن زنجیرهای کوتاه از اتفاقات و رسدن
به یک علت و معلولی ساده متعجب می شن و معمولا اینا حرفاشون:
من خیلی
باهوشم,,, چقد خوب متوجه شدم ها... و غیر....
و ازونجایی که ذهن تاریک و مبهمی دارند.... معمولا سطحی ترین اتفاقات در ذهنشون به کندی تحلیل شده
و اکثر در نهایت به نتیجه مشخصی نمیرسند و در اندک مواردی که به نتیجه میرسند (زنجیر سازی) احساس هوشمندی میکنند..
لطفا تو کامنت های بگین جز کدوم دسته
هستین...
برچسب:
نویسنده: مهراد شریعتی
تاريخ: دوشنبه
29 بهمن
1397 ساعت: 10:42